Quiet & Peaceful

Dat is de omschrijving van het hostel/resort waar we nu verblijven in Punakaiki. En het klopt bijna helemaal, ik zeg bijna, omdat de vele stekende vliegbeesten de quietness nog wel een beetje verstoren...

We zijn dus al weer een stukje verder, maar laten we jullie eerst vertellen hoe het gisteren is gegaan!
We hebben het gedaan, we hebben hem overwonnen, nu mogen we onszelf 'bikkels' noemen ;-). Haha, nouja, wat we dus willen zeggen is dat we gisteren een guided gletsjer walk hebben gedaan, en dat het gaaf was, maar ook wel doorbijten. Het eerste stuk loop je door het bos en dan over de rotsen/stenen. Na 3 km ben je dan eindelijk bij het begin van de Franz Josef glacier, vernoemd naar de keizer van Oostenrijk, ontdekt door meneer von Haast. Meneer von Haast had al zoveel naar zichzelf vernoemd (een aantal meren, bergen en een plaats) dat hij besloot deze gletsjer eens een andere naam te geven.
We moesten spikes onder de schoenen binden. We hadden niet onze eigen schoenen aan, maar speciale extra stevige schoenen. Het eerste stuk van de gletsjer was erg steil, poeh, best pittig! Maar hoe hoger je komt, hoe mooier het wordt. Helemaal super. Je hebt alleen niet zoveel tijd om te genieten van al het moois, want je moet goed opletten waar je je voeten neerzet. Anke had op het eind ook pijn in dr nek van het naar beneden kijken de hele dag...
Om half 2 hadden we lunchpauze, oh, wat smaakte de lunch goed! We hadden echt honger!! En weer verder. Je gaat af en toe door smalle spelonken heen, dat je je achteraf afvraagt hoe je daar in hemelsnaam tussen hebt gepast... Het was ontzettend mooi weer. We hadden braaf drie lagen kleding meegenomen zoals in de folder stond, maar dat was dus niet nodig. Het was een graadje of 20 op de grond, iets kouder op de gletsjer.
Toen we weer van de gletsjer af waren, moesten we dat hele roteind dus ook weer teruglopen, die 3 km leken er wel 20!
Vooral Anke had het er moeilijk mee, maar we hebben het gehaald! En het was weer een gave ervaring.

Vanmorgen zijn we om half 10 weggereden bij het hostel. Onderweg even gestopt in Hokitika en een foto gemaakt van Barry in Barrytown. En nu zijn we dus in Punakaiki. We zijn al naar de Pancake rocks en Blowholes geweest, mooi gezicht. Die rotsen zien er echt raar uit, net een stapel pannenkoeken op elkaar, dat verklaart gelijk de naam :-p

Morgen gaan we verder naar Nelson en die dag daarna moeten we de auto al weer inleveren. Eigenlijk morgen al, maar daar gaan we zo even over bellen, want dat halen we niet.